zwit-ku

zwitku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: zwitek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zwitekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
zwitekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
zwitkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
zwitkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
zwitkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
zwitkimnoga mianownikmęski rzeczowy
zwitkimnoga biernikmęski rzeczowy
zwitkimnoga wołaczmęski rzeczowy
zwitkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
zwitkommnoga celownikmęski rzeczowy
zwitkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
zwitkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
zwitkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
zwitkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz