ćpacz

ćpacz (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ćpacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ćpaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
ćpaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ćpaczapojedyncza biernikmęski osobowy
ćpaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
ćpaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
ćpaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ćpaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
ćpaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ćpaczemnoga mianownikmęski osobowy
ćpaczemnoga wołaczmęski osobowy
ćpaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ćpaczommnoga celownikmęski osobowy
ćpaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
ćpaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ćpaczówmnoga biernikmęski osobowy
ćpaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ćpaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
ćpaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
ćpaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz