ćwiar-tu-le

ćwiartule (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ćwiartula

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ćwiartulmnoga dopełniaczżeński
ćwiartulapojedyncza mianownikżeński
ćwiartulachmnoga miejscownikżeński
ćwiartulamimnoga narzędnikżeński
ćwiartuląpojedyncza narzędnikżeński
ćwiartulemnoga mianownikżeński
ćwiartulemnoga biernikżeński
ćwiartulemnoga wołaczżeński
ćwiartulępojedyncza biernikżeński
ćwiartulipojedyncza celownikżeński
ćwiartulipojedyncza miejscownikżeński
ćwiartulipojedyncza dopełniaczżeński
ćwiartulopojedyncza wołaczżeński
ćwiartulommnoga celownikżeński
ćwiartulimnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz