ła-pa-czy

łapaczy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: łapacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łapaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
łapaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
łapaczapojedyncza biernikmęski osobowy
łapaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
łapaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
łapaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
łapaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
łapaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
łapaczemnoga mianownikmęski osobowy
łapaczemnoga wołaczmęski osobowy
łapaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
łapaczommnoga celownikmęski osobowy
łapaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
łapaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
łapaczówmnoga biernikmęski osobowy
łapaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
łapaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
łapaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
łapaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz