łat-ku

łatku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: łatek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łatekpojedyncza mianownikmęski osobowy
łatkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
łatkapojedyncza biernikmęski osobowy
łatkachmnoga miejscownikmęski osobowy
łatkamimnoga narzędnikmęski osobowy
łatkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
łatkimnoga biernikmęski zwierzęcy
łatkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
łatkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
łatkommnoga celownikmęski osobowy
łatkowipojedyncza celownikmęski osobowy
łatkowiemnoga mianownikmęski osobowy
łatkowiemnoga wołaczmęski osobowy
łatkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
łatkówmnoga biernikmęski osobowy
łatkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
łatkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz