ło-try

łotry (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny książk.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: łotr

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łotrpojedyncza mianownikmęski osobowy
łotrapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
łotrapojedyncza biernikmęski osobowy
łotrachmnoga miejscownikmęski osobowy
łotramimnoga narzędnikmęski osobowy
łotrempojedyncza narzędnikmęski osobowy
łotrommnoga celownikmęski osobowy
łotrowipojedyncza celownikmęski osobowy
łotrowiemnoga mianownikmęski osobowy
łotrowiemnoga wołaczmęski osobowy
łotrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
łotrówmnoga biernikmęski osobowy
łotrymnoga mianownikmęski zwierzęcy
łotrymnoga biernikmęski zwierzęcy
łotrymnoga wołaczmęski zwierzęcy
łotrzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
łotrzepojedyncza wołaczmęski osobowy
łotrzymnoga mianownikmęski osobowy
łotrzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz