łu-bia-rze

Łubiarze (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Łubiarz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Łubiarzpojedyncza mianownikmęski osobowy
Łubiarzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Łubiarzapojedyncza biernikmęski osobowy
Łubiarzachmnoga miejscownikmęski osobowy
Łubiarzamimnoga narzędnikmęski osobowy
Łubiarzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Łubiarzemnoga biernikmęski zwierzęcy
Łubiarzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Łubiarzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Łubiarzommnoga celownikmęski osobowy
Łubiarzowipojedyncza celownikmęski osobowy
Łubiarzowiemnoga mianownikmęski osobowy
Łubiarzowiemnoga wołaczmęski osobowy
Łubiarzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Łubiarzówmnoga biernikmęski osobowy
Łubiarzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Łubiarzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz