łub-ni-czan

łubniczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: łubniczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łubniczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
łubniczanmnoga biernikmęski osobowy
łubniczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
łubniczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
łubniczaniemnoga mianownikmęski osobowy
łubniczaniemnoga wołaczmęski osobowy
łubniczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
łubniczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
łubniczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
łubniczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
łubniczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
łubniczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
łubniczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
łubniczanommnoga celownikmęski osobowy
łubniczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
łubniczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
łubniczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz