łu-bo-wia-na-mi

łubowianami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: łubowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łubowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
łubowianmnoga biernikmęski osobowy
łubowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
łubowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
łubowianiemnoga mianownikmęski osobowy
łubowianiemnoga wołaczmęski osobowy
łubowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
łubowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
łubowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
łubowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
łubowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
łubowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
łubowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
łubowianommnoga celownikmęski osobowy
łubowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
łubowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
łubowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz