łu-bo-wian-ce

łubowiance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: łubowianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łubowiancepojedyncza celownikżeński
łubowiancepojedyncza miejscownikżeński
łubowianekmnoga dopełniaczżeński
łubowiankapojedyncza mianownikżeński
łubowiankachmnoga miejscownikżeński
łubowiankamimnoga narzędnikżeński
łubowiankąpojedyncza narzędnikżeński
łubowiankępojedyncza biernikżeński
łubowiankimnoga mianownikżeński
łubowiankimnoga biernikżeński
łubowiankimnoga wołaczżeński
łubowiankipojedyncza dopełniaczżeński
łubowiankopojedyncza wołaczżeński
łubowiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz