łu-cy-ku

Łucyku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Łucyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Łucykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Łucykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Łucykapojedyncza biernikmęski osobowy
Łucykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Łucykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Łucykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Łucykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Łucykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Łucykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Łucykommnoga celownikmęski osobowy
Łucykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Łucykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Łucykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Łucykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Łucykówmnoga biernikmęski osobowy
Łucykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Łucykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz