łu-ka-wiec-ki

Łukawiecki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Łukawiecki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Łukawieccymnoga mianownikmęski osobowy
Łukawieccymnoga wołaczmęski osobowy
Łukawieckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Łukawieckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Łukawieckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Łukawieckichmnoga biernikmęski osobowy
Łukawieckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Łukawieckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Łukawieckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Łukawieckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Łukawieckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Łukawieckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Łukawieckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Łukawieckimmnoga celownikmęski osobowy
Łukawieckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Łukawieckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Łukawieckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz