łuk-cian

łukcian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: łukcianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łukcianmnoga dopełniaczmęski osobowy
łukcianmnoga biernikmęski osobowy
łukcianachmnoga miejscownikmęski osobowy
łukcianamimnoga narzędnikmęski osobowy
łukcianiemnoga mianownikmęski osobowy
łukcianiemnoga wołaczmęski osobowy
łukcianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
łukcianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
łukcianinapojedyncza biernikmęski osobowy
łukcianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
łukcianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
łukcianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
łukcianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
łukcianommnoga celownikmęski osobowy
łukcianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
łukcianymnoga biernikmęski zwierzęcy
łukcianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz