łu-ku-cie

Łukucie (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Łukuć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Łukuciapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Łukuciapojedyncza biernikmęski osobowy
Łukuciachmnoga miejscownikmęski osobowy
Łukuciamimnoga narzędnikmęski osobowy
Łukuciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Łukuciemnoga biernikmęski zwierzęcy
Łukuciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Łukuciempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Łukuciommnoga celownikmęski osobowy
Łukuciowipojedyncza celownikmęski osobowy
Łukuciowiemnoga mianownikmęski osobowy
Łukuciowiemnoga wołaczmęski osobowy
Łukuciówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Łukuciówmnoga biernikmęski osobowy
Łukuciupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Łukuciupojedyncza wołaczmęski osobowy
Łukućpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz