łu-kuć

Łukuć (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Łukuć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Łukuciapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Łukuciapojedyncza biernikmęski osobowy
Łukuciachmnoga miejscownikmęski osobowy
Łukuciamimnoga narzędnikmęski osobowy
Łukuciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Łukuciemnoga biernikmęski zwierzęcy
Łukuciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Łukuciempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Łukuciommnoga celownikmęski osobowy
Łukuciowipojedyncza celownikmęski osobowy
Łukuciowiemnoga mianownikmęski osobowy
Łukuciowiemnoga wołaczmęski osobowy
Łukuciówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Łukuciówmnoga biernikmęski osobowy
Łukuciupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Łukuciupojedyncza wołaczmęski osobowy
Łukućpojedyncza mianownikmęski osobowy

Łukuć (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Łukuć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Łukućpojedyncza mnoga mianownikżeński
Łukućpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Łukućpojedyncza mnoga celownikżeński
Łukućpojedyncza mnoga biernikżeński
Łukućpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Łukućpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Łukućpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz