łu-par-ce

łuparce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: łuparka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łuparcepojedyncza celownikżeński
łuparcepojedyncza miejscownikżeński
łuparekmnoga dopełniaczżeński
łuparkapojedyncza mianownikżeński
łuparkachmnoga miejscownikżeński
łuparkamimnoga narzędnikżeński
łuparkąpojedyncza narzędnikżeński
łuparkępojedyncza biernikżeński
łuparkimnoga mianownikżeński
łuparkimnoga biernikżeński
łuparkimnoga wołaczżeński
łuparkipojedyncza dopełniaczżeński
łuparkopojedyncza wołaczżeński
łuparkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz