łusz-czy-bo-chen-ka-mi

łuszczybochenkami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: łuszczybochenek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łuszczybochenekpojedyncza mianownikmęski osobowy
łuszczybochenkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
łuszczybochenkapojedyncza biernikmęski osobowy
łuszczybochenkachmnoga miejscownikmęski osobowy
łuszczybochenkamimnoga narzędnikmęski osobowy
łuszczybochenkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
łuszczybochenkimnoga biernikmęski zwierzęcy
łuszczybochenkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
łuszczybochenkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
łuszczybochenkommnoga celownikmęski osobowy
łuszczybochenkowipojedyncza celownikmęski osobowy
łuszczybochenkowiemnoga mianownikmęski osobowy
łuszczybochenkowiemnoga wołaczmęski osobowy
łuszczybochenkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
łuszczybochenkówmnoga biernikmęski osobowy
łuszczybochenkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
łuszczybochenkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz