łęczy-can

łęczycan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: łęczycanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łęczycanmnoga dopełniaczmęski osobowy
łęczycanmnoga biernikmęski osobowy
łęczycanachmnoga miejscownikmęski osobowy
łęczycanamimnoga narzędnikmęski osobowy
łęczycaniemnoga mianownikmęski osobowy
łęczycaniemnoga wołaczmęski osobowy
łęczycaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
łęczycaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
łęczycaninapojedyncza biernikmęski osobowy
łęczycaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
łęczycaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
łęczycaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
łęczycaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
łęczycanommnoga celownikmęski osobowy
łęczycanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
łęczycanymnoga biernikmęski zwierzęcy
łęczycanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz