śle-po-ku-rów

Ślepokurów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ślepokura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ślepokurapojedyncza mianownikmęski osobowy
Ślepokurachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ślepokuramimnoga narzędnikmęski osobowy
Ślepokurąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ślepokurępojedyncza biernikmęski osobowy
Ślepokuropojedyncza wołaczmęski osobowy
Ślepokurommnoga celownikmęski osobowy
Ślepokurowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ślepokurowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ślepokurówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ślepokurówmnoga biernikmęski osobowy
Ślepokurymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ślepokurymnoga biernikmęski zwierzęcy
Ślepokurymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Ślepokurypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ślepokurzepojedyncza celownikmęski osobowy
Ślepokurzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz