śnit-ko

Śnitko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Śnitko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Śnitcepojedyncza celownikmęski osobowy
Śnitcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Śnitkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Śnitkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Śnitkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Śnitkępojedyncza biernikmęski osobowy
Śnitkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Śnitkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Śnitkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Śnitkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Śnitkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Śnitkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Śnitkommnoga celownikmęski osobowy
Śnitkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Śnitkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Śnitkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Śnitkówmnoga biernikmęski osobowy

Śnitko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Śnitko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Śnitkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Śnitkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Śnitkopojedyncza mnoga celownikżeński
Śnitkopojedyncza mnoga biernikżeński
Śnitkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Śnitkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Śnitkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz