świ-ta-je

Świtaje (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Świtaj

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Świtajpojedyncza mianownikmęski osobowy
Świtajapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Świtajapojedyncza biernikmęski osobowy
Świtajachmnoga miejscownikmęski osobowy
Świtajamimnoga narzędnikmęski osobowy
Świtajemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Świtajemnoga biernikmęski zwierzęcy
Świtajemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Świtajempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Świtajommnoga celownikmęski osobowy
Świtajowipojedyncza celownikmęski osobowy
Świtajowiemnoga mianownikmęski osobowy
Świtajowiemnoga wołaczmęski osobowy
Świtajówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Świtajówmnoga biernikmęski osobowy
Świtajupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Świtajupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz