świ-ęt-cza-ku

Świętczaku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Świętczak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Świętczakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Świętczakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Świętczakapojedyncza biernikmęski osobowy
Świętczakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Świętczakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Świętczakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Świętczakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Świętczakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Świętczakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Świętczakommnoga celownikmęski osobowy
Świętczakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Świętczakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Świętczakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Świętczakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Świętczakówmnoga biernikmęski osobowy
Świętczakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Świętczakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz