świ-ętlic-ki

Świętlicki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Świętlicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Świętliccymnoga mianownikmęski osobowy
Świętliccymnoga wołaczmęski osobowy
Świętlickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Świętlickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Świętlickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Świętlickichmnoga biernikmęski osobowy
Świętlickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Świętlickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Świętlickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Świętlickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Świętlickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Świętlickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Świętlickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Świętlickimmnoga celownikmęski osobowy
Świętlickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Świętlickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Świętlickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz