świ-ęt-ni-ku

Świętniku (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Świętnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Świętnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Świętnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Świętnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Świętnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Świętnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Świętnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
Świętnikimnoga biernikmęski rzeczowy
Świętnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
Świętnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Świętnikommnoga celownikmęski rzeczowy
Świętnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Świętnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Świętnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Świętnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz