świ-ęto-chło-wi-cza-ny

świętochłowiczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: świętochłowiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
świętochłowiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
świętochłowiczanmnoga biernikmęski osobowy
świętochłowiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
świętochłowiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
świętochłowiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
świętochłowiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
świętochłowiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
świętochłowiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
świętochłowiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
świętochłowiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
świętochłowiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
świętochłowiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
świętochłowiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
świętochłowiczanommnoga celownikmęski osobowy
świętochłowiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
świętochłowiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
świętochłowiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz