ża-bot-ce

żabotce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: żabotka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
żabotcepojedyncza celownikżeński
żabotcepojedyncza miejscownikżeński
żabotekmnoga dopełniaczżeński
żabotkapojedyncza mianownikżeński
żabotkachmnoga miejscownikżeński
żabotkamimnoga narzędnikżeński
żabotkąpojedyncza narzędnikżeński
żabotkępojedyncza biernikżeński
żabotkimnoga mianownikżeński
żabotkimnoga biernikżeński
żabotkimnoga wołaczżeński
żabotkipojedyncza dopełniaczżeński
żabotkopojedyncza wołaczżeński
żabotkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz