żan-kle

żankle (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: żankiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
żankielpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
żankielpojedyncza biernikmęski rzeczowy
żanklapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
żanklachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
żanklamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
żanklemnoga mianownikmęski rzeczowy
żanklemnoga biernikmęski rzeczowy
żanklemnoga wołaczmęski rzeczowy
żanklempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
żanklimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
żanklommnoga celownikmęski rzeczowy
żanklowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
żanklupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
żanklupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz