żer-co-wi

żercowi (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: żerzec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
żercapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
żercapojedyncza biernikmęski osobowy
żercachmnoga miejscownikmęski osobowy
żercamimnoga narzędnikmęski osobowy
żercemnoga mianownikmęski zwierzęcy
żercemnoga biernikmęski zwierzęcy
żercemnoga wołaczmęski zwierzęcy
żercempojedyncza narzędnikmęski osobowy
żercommnoga celownikmęski osobowy
żercowipojedyncza celownikmęski osobowy
żercówmnoga dopełniaczmęski osobowy
żercówmnoga biernikmęski osobowy
żercupojedyncza miejscownikmęski osobowy
żercupojedyncza wołaczmęski osobowy
żercymnoga mianownikmęski osobowy
żercymnoga wołaczmęski osobowy
żerczepojedyncza wołaczmęski osobowy
żerzecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz