żup-ca-mi

żupcami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: żupiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
żupcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
żupcapojedyncza biernikmęski osobowy
żupcachmnoga miejscownikmęski osobowy
żupcamimnoga narzędnikmęski osobowy
żupcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
żupcemnoga biernikmęski zwierzęcy
żupcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
żupcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
żupcommnoga celownikmęski osobowy
żupcowipojedyncza celownikmęski osobowy
żupcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
żupcówmnoga biernikmęski osobowy
żupcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
żupcupojedyncza wołaczmęski osobowy
żupcymnoga mianownikmęski osobowy
żupcymnoga wołaczmęski osobowy
żupczepojedyncza wołaczmęski osobowy
żupiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz