żu-pi-ce

żupice (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: żupica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
żupicmnoga dopełniaczżeński
żupicapojedyncza mianownikżeński
żupicachmnoga miejscownikżeński
żupicamimnoga narzędnikżeński
żupicąpojedyncza narzędnikżeński
żupicemnoga mianownikżeński
żupicemnoga biernikżeński
żupicemnoga wołaczżeński
żupicępojedyncza biernikżeński
żupicopojedyncza wołaczżeński
żupicommnoga celownikżeński
żupicypojedyncza celownikżeński
żupicypojedyncza miejscownikżeński
żupicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz