ase-ku-ra-to-rem

asekuratorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: asekurator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
asekuratorpojedyncza mianownikmęski osobowy
asekuratorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
asekuratorapojedyncza biernikmęski osobowy
asekuratorachmnoga miejscownikmęski osobowy
asekuratoramimnoga narzędnikmęski osobowy
asekuratorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
asekuratorommnoga celownikmęski osobowy
asekuratorowipojedyncza celownikmęski osobowy
asekuratorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
asekuratorówmnoga biernikmęski osobowy
asekuratorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
asekuratorymnoga biernikmęski zwierzęcy
asekuratorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
asekuratorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
asekuratorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
asekuratorzymnoga mianownikmęski osobowy
asekuratorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz