bo-na-par-ty-stom

bonapartystom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bonapartysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bonapartystapojedyncza mianownikmęski osobowy
bonapartystachmnoga miejscownikmęski osobowy
bonapartystamimnoga narzędnikmęski osobowy
bonapartystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
bonapartystępojedyncza biernikmęski osobowy
bonapartystopojedyncza wołaczmęski osobowy
bonapartystommnoga celownikmęski osobowy
bonapartystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bonapartystówmnoga biernikmęski osobowy
bonapartystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
bonapartystymnoga biernikmęski zwierzęcy
bonapartystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
bonapartystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bonapartyścimnoga mianownikmęski osobowy
bonapartyścimnoga wołaczmęski osobowy
bonapartyściepojedyncza celownikmęski osobowy
bonapartyściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz