bra-kar-ko

brakarko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: brakarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
brakarcepojedyncza celownikżeński
brakarcepojedyncza miejscownikżeński
brakarekmnoga dopełniaczżeński
brakarkapojedyncza mianownikżeński
brakarkachmnoga miejscownikżeński
brakarkamimnoga narzędnikżeński
brakarkąpojedyncza narzędnikżeński
brakarkępojedyncza biernikżeński
brakarkimnoga mianownikżeński
brakarkimnoga biernikżeński
brakarkimnoga wołaczżeński
brakarkipojedyncza dopełniaczżeński
brakarkopojedyncza wołaczżeński
brakarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz