bur-chan

Burchan (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burchan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burchanpojedyncza mianownikmęski osobowy
Burchanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burchanapojedyncza biernikmęski osobowy
Burchanachmnoga miejscownikmęski osobowy
Burchanamimnoga narzędnikmęski osobowy
Burchanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burchaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burchaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Burchanommnoga celownikmęski osobowy
Burchanowipojedyncza celownikmęski osobowy
Burchanowiemnoga mianownikmęski osobowy
Burchanowiemnoga wołaczmęski osobowy
Burchanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burchanówmnoga biernikmęski osobowy
Burchanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burchanymnoga biernikmęski zwierzęcy
Burchanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Burchan (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Burchan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burchanpojedyncza mnoga mianownikżeński
Burchanpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Burchanpojedyncza mnoga celownikżeński
Burchanpojedyncza mnoga biernikżeński
Burchanpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Burchanpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Burchanpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz