bu-te-ny

buteny (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: buten

słowoliczbaprzypadekrodzaj
butenpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
butenpojedyncza biernikmęski rzeczowy
butenachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
butenamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
butenempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
buteniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
buteniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
butenommnoga celownikmęski rzeczowy
butenowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
butenówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
butenupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
butenymnoga mianownikmęski rzeczowy
butenymnoga biernikmęski rzeczowy
butenymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz