cha-łtur-ni-kach

chałturnikach (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: chałturnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chałturnicymnoga mianownikmęski osobowy
chałturnicymnoga wołaczmęski osobowy
chałturnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
chałturnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
chałturnikapojedyncza biernikmęski osobowy
chałturnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
chałturnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
chałturnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
chałturnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
chałturnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
chałturnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
chałturnikommnoga celownikmęski osobowy
chałturnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
chałturnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
chałturnikówmnoga biernikmęski osobowy
chałturnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
chałturnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz