chu-dźce

chudźce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: chudziec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chudziecpojedyncza mianownikmęski osobowy
chudźcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
chudźcapojedyncza biernikmęski osobowy
chudźcachmnoga miejscownikmęski osobowy
chudźcamimnoga narzędnikmęski osobowy
chudźcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
chudźcemnoga biernikmęski zwierzęcy
chudźcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
chudźcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
chudźcommnoga celownikmęski osobowy
chudźcowipojedyncza celownikmęski osobowy
chudźcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
chudźcówmnoga biernikmęski osobowy
chudźcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
chudźcupojedyncza wołaczmęski osobowy
chudźcymnoga mianownikmęski osobowy
chudźcymnoga wołaczmęski osobowy
chudźczepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz