de-kom-po-zy-cje

dekompozycje (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dekompozycja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dekompozycjapojedyncza mianownikżeński
dekompozycjachmnoga miejscownikżeński
dekompozycjamimnoga narzędnikżeński
dekompozycjąpojedyncza narzędnikżeński
dekompozycjemnoga mianownikżeński
dekompozycjemnoga biernikżeński
dekompozycjemnoga wołaczżeński
dekompozycjępojedyncza biernikżeński
dekompozycjipojedyncza celownikżeński
dekompozycjipojedyncza miejscownikżeński
dekompozycjipojedyncza dopełniaczżeński
dekompozycjopojedyncza wołaczżeński
dekompozycjommnoga celownikżeński
dekompozycjimnoga dopełniaczżeński
dekompozycyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz