dia-zo-ty-pij

diazotypij (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: diazotypia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
diazotypiapojedyncza mianownikżeński
diazotypiachmnoga miejscownikżeński
diazotypiamimnoga narzędnikżeński
diazotypiąpojedyncza narzędnikżeński
diazotypiemnoga mianownikżeński
diazotypiemnoga biernikżeński
diazotypiemnoga wołaczżeński
diazotypiępojedyncza biernikżeński
diazotypiipojedyncza celownikżeński
diazotypiipojedyncza miejscownikżeński
diazotypiipojedyncza dopełniaczżeński
diazotypiopojedyncza wołaczżeński
diazotypiommnoga celownikżeński
diazotypiimnoga dopełniaczżeński
diazotypijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz