dok-to-ran-tu-ro

doktoranturo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: doktorantura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
doktoranturmnoga dopełniaczżeński
doktoranturapojedyncza mianownikżeński
doktoranturachmnoga miejscownikżeński
doktoranturamimnoga narzędnikżeński
doktoranturąpojedyncza narzędnikżeński
doktoranturępojedyncza biernikżeński
doktoranturopojedyncza wołaczżeński
doktoranturommnoga celownikżeński
doktoranturymnoga mianownikżeński
doktoranturymnoga biernikżeński
doktoranturymnoga wołaczżeński
doktoranturypojedyncza dopełniaczżeński
doktoranturzepojedyncza celownikżeński
doktoranturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz