du-bel-ta-kom

dubeltakom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dubeltak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dubeltakpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dubeltakpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dubeltakapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dubeltakachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dubeltakamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dubeltakimnoga mianownikmęski rzeczowy
dubeltakimnoga biernikmęski rzeczowy
dubeltakimnoga wołaczmęski rzeczowy
dubeltakiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dubeltakommnoga celownikmęski rzeczowy
dubeltakowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dubeltakówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dubeltakupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dubeltakupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz