dys-pla-sty-kom

dysplastykom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dysplastyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dysplastycymnoga mianownikmęski osobowy
dysplastycymnoga wołaczmęski osobowy
dysplastykpojedyncza mianownikmęski osobowy
dysplastykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dysplastykapojedyncza biernikmęski osobowy
dysplastykachmnoga miejscownikmęski osobowy
dysplastykamimnoga narzędnikmęski osobowy
dysplastykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dysplastykimnoga biernikmęski zwierzęcy
dysplastykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dysplastykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dysplastykommnoga celownikmęski osobowy
dysplastykowipojedyncza celownikmęski osobowy
dysplastykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dysplastykówmnoga biernikmęski osobowy
dysplastykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dysplastykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz