eks-ak-to-rzy

eksaktorzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: eksaktor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
eksaktorpojedyncza mianownikmęski osobowy
eksaktorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
eksaktorapojedyncza biernikmęski osobowy
eksaktorachmnoga miejscownikmęski osobowy
eksaktoramimnoga narzędnikmęski osobowy
eksaktorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
eksaktorommnoga celownikmęski osobowy
eksaktorowipojedyncza celownikmęski osobowy
eksaktorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
eksaktorówmnoga biernikmęski osobowy
eksaktorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
eksaktorymnoga biernikmęski zwierzęcy
eksaktorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
eksaktorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
eksaktorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
eksaktorzymnoga mianownikmęski osobowy
eksaktorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz