fla-mand-czy-kom

Flamandczykom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Flamandczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Flamandczycymnoga mianownikmęski osobowy
Flamandczycymnoga wołaczmęski osobowy
Flamandczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Flamandczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Flamandczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Flamandczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Flamandczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Flamandczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Flamandczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Flamandczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Flamandczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Flamandczykommnoga celownikmęski osobowy
Flamandczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Flamandczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Flamandczykówmnoga biernikmęski osobowy
Flamandczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Flamandczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz