fron-tu

frontu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: front

słowoliczbaprzypadekrodzaj
fronciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
fronciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
frontpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
frontpojedyncza biernikmęski rzeczowy
frontachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
frontamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
frontempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
frontommnoga celownikmęski rzeczowy
frontowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
frontówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
frontupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
frontymnoga mianownikmęski rzeczowy
frontymnoga biernikmęski rzeczowy
frontymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz