grun-ci-ku

grunciku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: gruncik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gruncikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
gruncikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
gruncikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
gruncikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
gruncikimnoga mianownikmęski rzeczowy
gruncikimnoga biernikmęski rzeczowy
gruncikimnoga wołaczmęski rzeczowy
gruncikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
gruncikommnoga celownikmęski rzeczowy
gruncikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
gruncikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
gruncikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
gruncikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
gruncikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz