in-fir-me-ra-mi

infirmerami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: infirmer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
infirmerpojedyncza mianownikmęski osobowy
infirmerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
infirmerapojedyncza biernikmęski osobowy
infirmerachmnoga miejscownikmęski osobowy
infirmeramimnoga narzędnikmęski osobowy
infirmerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
infirmerommnoga celownikmęski osobowy
infirmerowipojedyncza celownikmęski osobowy
infirmerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
infirmerówmnoga biernikmęski osobowy
infirmerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
infirmerymnoga biernikmęski zwierzęcy
infirmerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
infirmerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
infirmerzepojedyncza wołaczmęski osobowy
infirmerzymnoga mianownikmęski osobowy
infirmerzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz