in-sty-ga-to-rom

instygatorom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: instygator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
instygatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
instygatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
instygatorapojedyncza biernikmęski osobowy
instygatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
instygatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
instygatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
instygatorommnoga celownikmęski osobowy
instygatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
instygatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
instygatorówmnoga biernikmęski osobowy
instygatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
instygatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
instygatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
instygatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
instygatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
instygatorzymnoga mianownikmęski osobowy
instygatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz