że-bra-cy

żebracy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: żebrak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
żebracymnoga mianownikmęski osobowy
żebracymnoga wołaczmęski osobowy
żebrakpojedyncza mianownikmęski osobowy
żebrakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
żebrakapojedyncza biernikmęski osobowy
żebrakachmnoga miejscownikmęski osobowy
żebrakamimnoga narzędnikmęski osobowy
żebrakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
żebrakimnoga biernikmęski zwierzęcy
żebrakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
żebrakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
żebrakommnoga celownikmęski osobowy
żebrakowipojedyncza celownikmęski osobowy
żebrakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
żebrakówmnoga biernikmęski osobowy
żebrakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
żebrakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz