ita-lo-gre-kach

italogrekach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: italogrek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
italogrecymnoga mianownikmęski osobowy
italogrecymnoga wołaczmęski osobowy
italogrekpojedyncza mianownikmęski osobowy
italogrekapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
italogrekapojedyncza biernikmęski osobowy
italogrekachmnoga miejscownikmęski osobowy
italogrekamimnoga narzędnikmęski osobowy
italogrekimnoga mianownikmęski zwierzęcy
italogrekimnoga biernikmęski zwierzęcy
italogrekimnoga wołaczmęski zwierzęcy
italogrekiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
italogrekommnoga celownikmęski osobowy
italogrekowipojedyncza celownikmęski osobowy
italogrekówmnoga dopełniaczmęski osobowy
italogrekówmnoga biernikmęski osobowy
italogrekupojedyncza miejscownikmęski osobowy
italogrekupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz